Μέσα σε κλίμα βαθιάς συναισθηματικής φόρτισης και καθολικής αναγνώρισης, το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τίμησε τον σκηνοθέτη Νίκο Γραμματικό, απονέμοντάς του τον τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο. Στο επίκεντρο των εκδηλώσεων βρέθηκε η εμβληματική του ταινία «Απόντες», παραγωγής του 1996, η οποία απέδειξε τη διαχρονική της ισχύ γεμίζοντας ασφυκτικά την ιστορική αίθουσα «Ολύμπιον».
Μια βαθιά προσωπική ματιά που έγινε αρχέτυπο
«Δεν έκανα τις ταινίες που μπορούσα να κάνω· έκανα τις ταινίες που δεν μπορούσα να μην κάνω», εξομολογήθηκε ο δημιουργός στο κοινό. Οι «Απόντες», με φόντο τη Σαλαμίνα, καταγράφουν την πορεία μιας ανδρικής παρέας που μέσα στα χρόνια αλλάζει, απομακρύνεται και σταδιακά διαλύεται. Για τον σκηνοθέτη, το έργο λειτούργησε ως προσωπική κάθαρση μετά την απώλεια του πατέρα του, μετατρέποντας μια οικεία εμπειρία σε ένα αρχετυπικό βίωμα για τις σχέσεις που χάνονται στον χρόνο.
Από την αμφισβήτηση στη διαχρονική καταξίωση
Παρά τη θριαμβευτική συγκομιδή βραβείων στο φεστιβάλ πριν από τριάντα χρόνια, η αρχική πορεία της ταινίας στις κινηματογραφικές αίθουσες συνοδεύτηκε από χαμηλή προσέλευση εισιτηρίων και επιφυλακτικά σχόλια. Ωστόσο, η αξία της άντεξε στη δοκιμασία του χρόνου. Όπως είχε επισημάνει ο κριτικός Βασίλης Ραφαηλίδης, το φιλμ συνέβαλε καθοριστικά στην αποκατάσταση της επαφής του κοινού με τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο, ανοίγοντας τον δρόμο για τη στροφή των δημιουργών προς τον ρεαλισμό της κοινωνικής πραγματικότητας.
Συγκίνηση και νέο κοινό στο «Ολύμπιον»
Κατά τη διάρκεια ανοιχτής συζήτησης με τη συμμετοχή του σκηνοθέτη, ηθοποιών και συντελεστών, επισημάνθηκε το ιδιαίτερο κλίμα συλλογικότητας και ελευθερίας που κυριάρχησε στα γυρίσματα. Ο ηθοποιός Αιμίλιος Χειλάκης δεν έκρυψε τη συγκίνησή του, χαρακτηρίζοντας τη διαδικασία «συνενοχή» και όχι απλή επαγγελματική συνεργασία. Παράλληλα, εντυπωσιακή ήταν η παρουσία νέων θεατών εφηβικής ηλικίας, οι οποίοι δήλωσαν πως η ταινία παραμένει απόλυτα επίκαιρη και αληθινή, γεφυρώνοντας το χάσμα των γενεών.
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων παρουσιάστηκε επίσης το βιβλίο του δημοσιογράφου Θεοδόση Μίχου, το οποίο καταγράφει μέσα από προφορικές μαρτυρίες το παρασκήνιο και τη γέννηση ενός έργου που συνεχίζει να συγκινεί και να εμπνέει.

