Σε μια κρίσιμη καμπή εισέρχονται οι διπλωματικές διεργασίες για τον τερματισμό των συγκρούσεων στην Ουκρανία, καθώς η αμερικανική πλευρά ζήτησε επισήμως από τη Ρωσία να διαμορφώσει και να καταθέσει μια νέα, επικαιροποιημένη πρόταση σχετικά με τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη. Βασικό προαπαιτούμενο αποτελεί η συμπερίληψη σαφών εγγυήσεων και μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης από την πλευρά της Μόσχας, με στόχο την εκτόνωση των εντάσεων με τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Το παρασκήνιο των συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι
Η πρωτοβουλία εκδηλώθηκε έπειτα από σειρά άμεσων επαφών μεταξύ αντιπροσωπειών της Ουκρανίας και της Ρωσίας στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τη συμμετοχή Αμερικανών διαμεσολαβητών και στρατιωτικών αξιωματούχων. Πρόκειται για την πρώτη απευθείας συνάντηση των δύο πλευρών έπειτα από μήνες πλήρους διακοπής των επαφών, η οποία διεξήχθη σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα αλλά κατέληξε σε συγκρατημένη αισιοδοξία.
Καρπός αυτών των διαβουλεύσεων υπήρξε κατ' αρχήν συμφωνία για μια ευρείας κλίμακας ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου, η οποία αναμένεται να αποτελέσει τη μεγαλύτερη από την έναρξη των εχθροπραξιών, ενώ ταυτόχρονα προωθήθηκαν τοπικές ανθρωπιστικές εκεχειρίες.
Επαφές κορυφής σε Μόσχα και Δουβλίνο
Η διπλωματική σκυτάλη μεταφέρεται άμεσα σε ανώτατο επίπεδο, με τους ειδικούς απεσταλμένους της Ουάσιγκτον να μεταβαίνουν στη Μόσχα για συνομιλίες με τη ρωσική ηγεσία. Κεντρικός στόχος είναι η άσκηση πίεσης ώστε να επιτραπεί η ενεργός συμμετοχή εκπροσώπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις επόμενες φάσεις των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.
Αμέσως μετά τη ρωσική πρωτεύουσα, η αμερικανική αποστολή μεταβαίνει στο Δουβλίνο για κατ' ιδίαν επαφές με την ουκρανική ηγεσία και Ευρωπαίους αξιωματούχους, σε μια προσπάθεια ευθυγράμμισης των επόμενων στρατηγικών κινήσεων.
Η στάση του Κρεμλίνου και η ευρωπαϊκή δυσπιστία
Από την πλευρά της, η ρωσική διαπραγματευτική ομάδα εκφράζει έντονη απροθυμία για την εμπλοκή ευρωπαϊκών κρατών στο τραπέζι του διαλόγου, κατηγορώντας ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για μεροληπτική στάση. Παρ' όλα αυτά, η Μόσχα αναγνωρίζει την αναγκαιότητα μιας ευρύτερης συνολικής διευθέτησης για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, υποστηρίζοντας πως μια απλή εκεχειρία στην Ουκρανία δεν επαρκεί χωρίς ριζική αναδιάταξη των ισορροπιών στην ήπειρο.
Την ίδια ώρα, πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και θεσμικοί παράγοντες των Βρυξελλών διατηρούν βαθιά καχυποψία. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ξεκαθαρίζουν πως οποιαδήποτε συζήτηση για ένα νέο πλαίσιο ασφάλειας μπορεί να τεθεί επί τάπητος αποκλειστικά και μόνο μετά τον οριστικό τερματισμό του πολέμου και την αποκατάσταση της ουκρανικής κυριαρχίας, αποκλείοντας κάθε ενδεχόμενο να δοθεί δικαίωμα αρνησικυρίας (βέτο) στη Ρωσία όσον αφορά την ευρωπαϊκή άμυνα.

