Στο προσκήνιο επανέρχεται το κρίσιμο ζήτημα της ακτοπλοϊκής διασύνδεσης των Δωδεκανήσων, με αφορμή τη δημόσια παρέμβαση του Παναγιώτη Κουνάκη, ο οποίος υπογραμμίζει πως η συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση των ακριτικών περιοχών αποτελεί θεμελιώδη όρο επιβίωσης και όχι πολυτέλεια.
Στο στόχαστρο το υψηλό κόστος και οι άγονες γραμμές
Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζεται για τις πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών, όπου το διαρκώς αυξανόμενο κόστος μετακίνησης και εμπορευμάτων, σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα στις άγονες γραμμές, δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες για τα μικρότερα νησιά του νομού, όπως το Αγαθονήσι, η Νίσυρος, οι Λειψοί, η Τήλος και η Χάλκη.
Όπως επισημαίνεται, κάθε χαμένο δρομολόγιο και κάθε ανατίμηση στα εισιτήρια πλήττει άμεσα την καθημερινότητα των νησιωτών και τη βιωσιμότητα των τοπικών επιχειρήσεων. Την ίδια στιγμή, τίθεται ο προβληματισμός σχετικά με τις προτεραιότητες της κεντρικής διοίκησης, τονίζοντας ότι η δημοσιονομική επιτυχία της χώρας οφείλει να αντανακλάται στην ποιότητα ζωής των πολιτών και όχι αποκλειστικά σε μακροοικονομικούς δείκτες.
Προτάσεις για άμεση ελάφρυνση
Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος, προκρίνονται συγκεκριμένες και άμεσα εφαρμόσιμες παρεμβάσεις:
- Άμεση εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου: Το ποσό της επιδότησης να αφαιρείται αυτόματα κατά την έκδοση του εισιτηρίου, απαλλάσσοντας τους νησιώτες από χρονοβόρες διαδικασίες αναμονής επιστροφών.
- Επαρκής χρηματοδότηση των άγονων γραμμών: Εξασφάλιση τακτικών, σύγχρονων και αξιόπιστων δρομολογίων που θα αποτρέπουν τον συγκοινωνιακό αποκλεισμό των μικρών νησιών.
- Έγκαιρος σχεδιασμός και λογοδοσία: Ανάπτυξη μακροπρόθεσμης στρατηγικής αντί για αποσπασματικές παρεμβάσεις την τελευταία στιγμή.
Ερωτήματα προς τους τοπικούς εκπροσώπους
Στο πλαίσιο αυτό, διατυπώνονται καίρια ερωτήματα σχετικά με το πραγματικό κόστος εφαρμογής αυτών των μέτρων έναντι του ανυπολόγιστου κόστους που επιφέρει η ερημοποίηση των ακριτικών περιοχών. Παράλληλα, ζητούνται σαφείς απαντήσεις και ανάληψη πρωτοβουλιών από τους κυβερνητικούς βουλευτές των Δωδεκανήσων, με την επισήμανση ότι η νησιωτικότητα απαιτεί ουσιαστικές πολιτικές πράξεις και πόρους που να επιτρέπουν στους κατοίκους να παραμένουν, να εργάζονται και να προοδεύουν στον τόπο τους.

