Στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Ρόδου, είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε τον Γρηγόρη Βαλτινό, ο οποίος, κατά την τελετή έναρξης, απηύθυνε τον χαιρετισμό του
στο φιλοθεάμον κοινό της Ρόδου. Δεν πέρασε, ωστόσο, απαρατήρητη η αναφορά του σπουδαίου ηθοποιού στη θέση της τέχνης στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
Πρόκειται για ένα ζήτημα που απασχολεί πλέον σχεδόν όλους τους επαγγελματικούς κλάδους, καθώς εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πώς και σε ποιον βαθμό η τεχνητή
νοημοσύνη πρόκειται να επηρεάσει την επαγγελματική μας πορεία στο μέλλον. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για την καλλιτεχνική δημιουργία, η οποία συνδέεται άρρηκτα
με την ανθρώπινη ανάγκη για έκφραση, δημιουργία και αποτύπωση της εκάστοτε εποχής.
Το ερώτημα που γεννάται, ωστόσο, δεν είναι μόνο αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη δημιουργία. Έχουμε ήδη διαπιστώσει ότι μπορεί να
αναπαράγει ή να υποκαθιστά ορισμένες εκφάνσεις της: στη μουσική σύνθεση, στη θεατρική συγγραφή, στη φωτογραφία και σε πολλές ακόμη μορφές τέχνης.
Το βαθύτερο ερώτημα είναι αν στον ίδιο τον άνθρωπο θα συνεχίσουν να καλλιεργούνται εκείνες οι ευαισθησίες, οι πνευματικές αναζητήσεις και οι συναισθηματικές ανάγκες που
τον ωθούν όχι μόνο να δημιουργεί τέχνη, αλλά και να την αναζητά, να την παρακολουθεί και να συγκινείται από αυτήν.
Μήπως τελικά ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι να πάψουμε να δημιουργούμε τέχνη, αλλά να πάψουμε να τη χρειαζόμαστε;
Γιατί το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι να αποκτήσει η τεχνητή νοημοσύνη πολιτισμό, αλλά να μη χάσει ο άνθρωπος την πολιτιστική του νοημοσύνη.

